و خدایی که در این نزدیکیست...

     این وبلاگ رو واسه دلم نوشته بودم... ولی بدجوری دلخونم کرد...

 اینجا آسمان آبیست آنجا را نمیدانم

                                                اینجا شده پاییز آنجا رو نمیدانم

(به قول خودت ...حتما پاییز است... پادشاه فصلها پاییز...)

ٌپستم درست... پستم که در حق دوستم نامردی کردم..

پستم که عاشق شدم....

  پستم که درد و دلامو بهت گفتم...

         پستم...پستم که هنوز...كه هنوز زنده ام.. پستم...

      همیشه آدما یه وقتایی به اشتباه  فکر میکنند ولی من تا الان كلا  به

اشتباه فکر میکردم..

 به اشتباه نگاه میکردم...نفس میکشیدم... اما دیگه نمی خوام 

به اشتباه زندگی کنم...کوله بار عشق رو با دالان محبتش به روزگار

میسپارم..

بزرگترین اشتباهم سادگیم بود... ساده بودم . فکر میکردم همه مثل من

ساده فکر میکنند. ..

من به اشتباه عاشق نشدم... عشق و  اشتباهی ؟؟!!

من فکر نمیکنم بلکه مطمینم که همه چیز درسته به جز یه چیز...

اون یه چیز هم خودم هستم...فکر میکنم خودم اشتباهی بودم...

این آخرین پستم از عشق و عاشقی بود و است...

این آخرین پستم در وبلاگم خواهد بود...

روز مرگم اشک را شیدا کنید

روي قلبم عشق را پيدا كنيد

                         روز مرگم خاك را باور كنيد

                    روي قبرم لاله را پرپر كنيد 

جامه را خاك وخاكستر كنيد

خانه ام را وقف نيلوفر كنيد

                  پيكرم را غرق در شبنم كنيد

                 روي قبرم لاله اي را خم كنيد...

بس كن قاسم بسه ديگه شورشو در آوردي... اه اه اه..

دوستاني كه مي اومدن پيشم... دوستاني كه محبتشونو از ما دريغ نميكردن

همه اونايي كه به اين وبلاگ لطف داشتن ممنون از همتون...

ميروم شايد فراموشت كنم...ديگه ميخوام با رفتنم با شاديها هم آغوشت كنم.. پيروز.... سربلند .... موفق باشي..

اين ها همه تقديم شما....

ببخشيد ديگه...

                                                        که دیگر نمی خواستم

                                      ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وقتی خاطره های آدم زیاد میشه دیوار اتاقش پر از عکس میشه

                             اما همیشه دلت واسه اونی تنگ میشه که

                                           نمی تونی عکسش رو به دیوار بزنی....

                                  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اگه گاهی وقتا دلت می گیره و دوست داری گریه کنی 

                                         اما نمی دونی چته؟؟؟

              بدون خدا دلش واست تنگ شده و می خواد

                                                     صداش کنی....

                              ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می روم شاید فراموشت کنم

با فراموشی هم آغوشت کنم

                                                               می روم از رفتن من شاد باش

                                                                    از  عذاب  دیدنم  آزاد  باش

گرچه تو تنها تر از من می روی

آرزو دارم ولی عاشق شوی

                                                         آرزو دارم  بفهمی درد را

                                                          معنی برخوردهای سرد را

                         ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من به دنبال کسی مثل خودم می گردم

                                     یک نفر مثل تو بد جوری مرا می فهمد

                ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نمی دانم...

         اگر یکبار دیگر خلق  می گشتم..

         اگر یکبار دیگر نوجوان و کودک و نوزاد می گشتم

                  کدامین راه را از نو نمی رفتم؟؟؟...

خدا 2 دسته از آدم هارو خیلی دوست داره یکی دسته اول

 و دیگریش دسته دوم...

جالب و مسخره به نظر می رسید... اما با خودم که تنها شدم و با خدام..

دیدم نه اتفاقا  .. خیلی هم به جا گفت... خدا واسه بندگانش خط جدایی

نکشید... این ماییم که   خودمون رو از هم نوعامون جدا و متفاوت ..یا سر یا

پایین میدونیم... بابا جفتش یکیه یا دسته اول که دوستمون داره ویا دسته

دوم که بازم دوستمون داره بلاخره فرقی نمی کنه تو کدوم دسته باشیم..

مهم اینه که باشیم... تا از بودن خطمون نزد باشیم... بیاین باشیم

درست ... با صداقت...با محبت و...

خودمون شرمندش نباشیم...

 این هم تقدیم به همه اونایی که میخوان باشند... مگه نه....

برو اي دوست برو !
برو اي دختر پالان محبت بر دوش ........
ديده بر ديده من مفكن و نازم مفروش ......
من دگر سيرم ........سير !

بخدا سيرم از اين عشق دوپهلوي تو پست !
تف بران دامن پاكي كه تو را پروردست !
كم بگو جاه تو كو ! مال تو كو ! برده زر !
كهنه رقاصه وحشي صفت زنگي خر !
گر طلا نيست مرا تخم طلا ! ...... مردم من
زاده رنجم و پرورده دامان شرف
اتش سينه صدها تن دلسردم من !
دل من چون دل تو صحنه دلقكها نيست !
ديده ام مسخره خنده چشمكها نيست !
دل من مامن صدشورو بسي فرياد است ؛
ضربانش ؛ جرس قافله زنده دلان
طپش طبل ستم كوب ستم كوفتگان
چكش مغز زدنياي شرف روفتگان
تيك تيك ساعت پايان شب بيدار است !
دل من اي زن بدبخت هوس پرورپست !
شعله اتش شيرين شكن فرهاد است !
حيف ازان عمر كه با سوز شراري جانسوز
پايمال هوسي هرزه و آني كردم !
در عوض با من شوريده چه كردي ؟ نامرد !
دل به من دادي ؟ نيست ؟
صحبت از دل مكن اين لانه شهوت دل نيست !
دل سپردن اگر اينست ! كه اين مشكل نيست !
هان ! بگير ....اين دلت از سينه فكنديم بدر !
ببرش دور ...... ببر

         چگونه تو را نبخشم..

          چگونه راضی باشم در دل خویش غوغا کنی و من آرام بگیرم...

  تقدیس من

          ناخلقی هایم را عیب مگیر...

                        " سرنوشت این چنین برایم نوشت"

     من هر آنکسی را که گامی بر خوشبختی "الهه من" بگیرد

                           ...     دوستش می دارم    ...

((پای سگ بوسید مجنون گفتنش این چه بود؟                                                 

                           گفت این سگ گهگاهی کوی لیلی رفته بود!!))

مجنون نیستم اما تو را ای "لیلی من"

                           به حد پرستش دوست دارم...

      ((  مجنون به هوای کوی لیلی در دشت

                                 در دشت به جستجوی لیلی می گشت

      می گشت همیشه بر زبانش لیلی

                                       لیلی می گفت تا زبانش می گشت ))

 لیلی من ..

               باز به بهانه تو را کردم به بهانهء  بی بهانگی...

   نازنینم...  

       سحرگاهان که شبنم آیتی از پاک بودن را

                                         به گلها هدیه می بخشد            

         در آن محراب پاکش آرزو کردم

              برایت خوب بودن .. خوب ديدن... خوب ماندن را 

 تا کجا باید دوید..

بابا چطور بگیم ما زود رنجیم.. کم طاقتیم..

 نا شکریم... آره ما  ناشکریم...

خوب بسته دیگه.. تو که خدایی... بابا این همه بنده

 خوب داری.. ما یکی بدشیم 

یه خورده هوامونو بیشتر داشته باش..

خدا جون دارم گریه میکنم... بابا ناسلامتی من مردم ...

داره اشک از چشام میاد..

ده لامذهب نگام کن...

بست نیست.. بست نیست اینجوری اومدم پیشت... مگه نگفتی

 بنده

 من بخواه تا بدم .. من که دارم خودمو واسه اینکه بدونی

میخوامت

رسوا میکنم... بنده های خودت دلشون واسم سوخت..

خدا نگام کن... 

من واست از در و دیوار میام بیرون... آخه اگه تحویلم نگیری پیش

 کی

شکایتتو بکنم.. هان!!! بگو... خدا جون

 یه کم هوامو بیشتر داشته

باش .. تو رو به خود خودت قسم..

 ببین منو دارم گریه میکنم..

لااقل بگو چمه؟؟ بگو چی میخوام..

 به خود خودت قسم خیلی

بی تو

تنهام..خدا نگام کن...

ابر بارنده به دریا میگفت:

                                  من نبارم تو کجا دریایی

خنده ای کرد به او دریا گفت:

                         ابر بارنده تو خود از مایی

آسمان را بنگر که هنوز ، بعد صدها شب و روز

مثل آن روز نخست

گرم و آبی و پر از مهر به ما میخندد!

یا زمینی را که دلش از سردی شبهای خزان

نه شکست و نه گرفت!

بلکه از عاطفه لبریز شد و

نفسی از سر امید کشید

و در آغاز بهار ، دشتی از یاس سپید

زیر پاهامان ریخت

تا بگوید که هنوز ، پر امنیت احساس خداست!

ماه من! دل به غم دادن و از یأس سخن ها گفتن

کار آنهایی نیست که خدا را دارند...

ماه من! غم و اندوه اگر هم روزی مثل باران بارید

یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق زمین خورد و شکست

با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن

و بگو با دل خود که خدا هست ، خدا هست هنوز!

با ياد كسي كه دوستش ميداري

يك عمر در آغوش كسي ديگر بود

خواستم بارانیشم به طراوت بهار

به لطافت سبزه

به زیبایی هر آن چه زیباست

 اما... اما دیدم هر آن چه زیباست از آن توست

پس میخواهم خدایی شوم  

چه جمعه ها كه يك به يك غروب شد نيامدي

چه بغض ها كه در گلو  رسوب شد نيامدي

خليل آتشين سخن   تبر به دوش بت شكن

خداي ما دوباره سنگ و چوب شد نيامدي

فهمیدن عشق را چه مشکل کردند

 ما را ز درون خویش غافل کردند

انگار کسی به فکر ماهی ها نیست

سهراب! بیا که آب را گل کردند...

.

چشم چشم دو ابرو           نگاه من به هر سو

پس چرا نیستی پیشم     نگاه عاشقت کو؟؟؟

گوش گوش دوتا گوش       دو دست باز یه آغوش 

بیا بگیر قلبمو               یادم تو را فراموش....

چوب چوب یه گردن        جایی نری تو بی من

دق میکنم میمیرم     اگه دور بشی از من

دست دست دوتا پا     یاد تو مونده اینجا

یادت میاد که گفتی:            بی تو نمیرم هیچ جا...!!

من؟ من؟یه عاشق.. همون قاسم سابق....

تو رو خدا واسه این سوالم نظرتونو بدین...

فکر میکنید دو نفر که واقعا عاشق هم باشند به همدیگه

می رسند؟؟؟

روزی یار از من پرسید برای چه زنده ای؟؟گفتم برای هیچ...

روزی من از یار پرسیدم برای چه زنده ای؟؟ گفت:

                  برای آن کسی که برای هیچ زنده است

وب من سکوت داره ... ولی داداشی وب تو هم غم آلوده ها...

 دوستت دارم خوب میدانم این دوست داشتن بزرگترین هدیه خدا

 در قلبمه... دوستت دارم نمیدونم چرا؟؟ شاید باور نکنید هیچ یک

از ملاکهای که تو ذهنم داشتم رو در اون نمی بینم ولی خیلی

دوستش دارم.. واسه همینه که میگن دوست داشتن دلیل نمی

خواد.. میخوام همه باورام ها مو با تو اثبات کنم ..دوست دارم

نیمه پنهانم تو باشی دوستت دارم بهانه زندگی ام دوستت دارم

تقدیم به همه اونایی که اومدن اینجا

دوستتون دارم

                                حاکم اوست

  حرامم باد اگر من جان

                                به جای دوست بگزینم

          که ز یک ریزش اشک

                         بر رخ رهگذری میشکند

                 از تو دل نمی کنم,هر چي ميشه بذار بشه

                     همه دارو ندار وسرنوشتم تو شدي

       مشق عاشق شدن وهرچي نوشتم تو شدي

                               چرا که من ا قیمت خویش آگاهم..